Nieuws
Home - Artikelen - De Tiet of Niet – Roos Schlikker

De Tiet of Niet – Roos Schlikker

Het Parool – 7 november 2014

Vrouwen geven vaker borstvoeding, maar in de openbare ruimte is niet iedereen daarvan gediend. Paroolcolumnist Roos Schlikker wil het pleit nu eindelijk beslechten.

‘Ah, the joy of suckling! She lovingly watched the fishlike motions of the toothless mouth and she imagined that with her milk there flowed into her little son her deepest thoughts, concepts, and dreams.” Begeleid door deze tekst van schrijver Milan Kundera plaatste de Amerikaanse actricweek een foto van zichzelf op Instagram waarop ze haar baby de borst geeft. Het moet gezegd: het is een beeldig plaatje. Milano kijkt met haar bambiogen gelukzalig de camera in, het minimeisje ligt met haar neusje pal boven haar tepel, die op deze wijze keurig bedekt is, en heeft haar ogen gesloten in totale sereniteit.

Prachtig, wie kan daar nou bezwaar tegen maken?

Niemand natuurlijk, maar toch is borstvoeden in de openbaarheid niet onomstreden. Sterker nog: zo lang als er tieten zijn wordt er volgens mij over gezeurd, door zowel voor- als tegenstanders. Vorig jaar nog brak er een rel uit omdat chef-kok Niven Kunz van het Rijswijkse sterrenrestaurant Niven twitterde: ‘Sorry meneer dat wij uw avond hebben verpest omdat we vroegen of uw vrouw de borstvoeding niet midden in het restaurant wilde doen.’ Er kwam een hausse aan reacties, van borstvoedingshaters (“Doe dat lekker thuis achter gesloten gordijnen”) tot pro-openbaretietgevers (“Het is de natuurlijkste voeding die er is!”). Niven verwijderde zijn tweet snel, maar de discussie sudderde nog lang na.

Melfies

Onlangs is zelfs een heus platform opgericht dat wil uitdragen dat in het openbaar borstvoeding geven doodnormaal is. Op www.melkpunt.nl kunnen vrouwen hun verhalen kwijt over negatieve en felle reacties die ze krijgen als ze hun kind ergens voeden. Ook kunnen ze ‘melfies’ plaatsen, selfies waarbij ze hun kind de borst geven.

Eerlijk gezegd moet ik er een beetje van zuchten. Zowel van de benepen reacties wanneer ergens een tiet wordt ontbloot als van de strijdbare amazones die vinden dat ze overal coûte que coûte hun melkfabriekjes de vrije ruimte moeten kunnen geven.

Om maar even duidelijk te zijn: ik vind borstvoeding doodnormaal. En ik vind het onzin als vrouwen gedwongen worden achter gordijnen in het duister hun kindje te voeden. Als een baby honger heeft, heeft hij honger en wanneer je zijn voeding zowaar op de juiste temperatuur zo voor het grijpen hebt, zou het raar zijn als je je kind niet een drinkmomentje gunt.

Het is jammer dat vrouwen soms heel nare reacties krijgen. Lisa van der Meer (26, medewerkster in een kledingzaak) voelde zich bijvoorbeeld knap rot toen ze op een bankje in het Vondelpark haar dochter Mindy zat te voeden. “Er liepen toevallig twee oudere heren langs toen ik Mindy aanlegde. Ik groette ze nog vriendelijk, waarop één van hen me heel kwaad aankeek en riep: ‘Gadverdamme, kun je dat niet thuis doen?’ Hoezo gadverdamme? Ik deed toch niet iets smerigs?”

lift borstvoeding

Trekken en bijten

Nee, natuurlijk niet. Borstvoeding geven is allesbehalve smerig. Sterker nog, het is knus, lief, gezellig vaak. Maar ook heel intiem. Het is een moment tussen moeder en kind. Volgens mij is dat ook hetgeen omstanders soms ietwat ongemakkelijk maakt. Plotseling ben je getuige van enerzijds het ontbloten van een lichaamsdeel dat anders keurig achter bh’tjes en bloesjes verborgen blijft. Dat geeft niets, maar je zit er ook naast terwijl een kind en moeder lichaamssappen uitwisselen. Bij een vriendin of goede bekende heb ik daar geen enkele moeite mee, integendeel, het ontroert me zelfs. Maar in andere situaties, zeker wanneer het vreemden betreft, is het soms wel chic als het voeden niet al te veel in our face gebeurt.

Er zijn simpelweg momenten dat open en bloot de borst geven enorm afleidt. Zo zat ik eens in een speeltuin en had ik een aardig gesprek met een collega-moeder. We praatten over het ouderschap, maar ook over politiek, de stand van het land, het weer en andere belangwekkende zaken. Totdat haar Tommie van vijf opeens enorm aan haar rok begon te trekken.

Haar toon veranderde onmiddellijk. “Oooooh liefje, wil je even drinkiedrinkie?” Even dacht ik dat ze een pakje appelsap tevoorschijn zou toveren, maar voor ik het wist knoopte ze haar shirt open, keek ik recht in een enorme huidkleurige voedings-bh, toverde ze haar grote borst tevoorschijn en stond Tommie hevig te lurken aan haar tepel. Laten we zeggen dat ik dusdanig was afgeleid dat van een goed gesprek weinig meer terechtkwam.

Ook Juliette Wagenaar (37, kunstenaar) heeft zo’n ervaring gehad. “Ik zat eens in een brasserie waar een proeverij werd gehouden. Het ene mooie hapje na het andere kregen we voorgeschoteld. De koks hadden enorm hun best gedaan, bij elk gerechtje werd een andere wijn geschonken, kortom: een mooie culinaire middag.”

Aan het tafeltje naast Wagenaar zat een moeder met een baby. “Op een gegeven moment begon die baby enorm te krijsen. Net toen de kok stond uit te leggen dat er op ons bordje heerlijke gemarineerde coquilles lagen, gooide ze haar borst uit haar bh en begon ze de baby te zogen.”

Dat vond Wagenaar tot daaraan toe, maar toen ze vervolgens aan haar eten wilde beginnen, was er bij haar minibuurman blijkbaar iets verkeerd gevallen. “Met een enorme golf kotste hij de melk weer uit, in de nek van de moeder. Natuurlijk, dat had ook kunnen gebeuren als ze de fles had gegeven, maar dat arme mens met die blote tiet en die spugende baby… Ik vond het echt niet fijn, zo naast me. En van die coquilles heb ik niets geproefd.”

Er zijn natuurlijk ergere dingen en het moet gezegd dat bij sommige mensen de irritatieradar bij borstvoeding nogal scherp staat afgesteld. Het punt is echter dat het er niet altijd even sereen en beeldig aan toegaat als bij Alyssa Milano. Happen, terugspugen, trekken, bijten, zuigen: het hoort er allemaal bij, maar niet iedereen heeft er zin in om te zien hoe bij een jonge moeder haar tepelkloven nou precies ontstaan.

Wanneer je dat zegt, word je door het mamakamp al snel uitgemaakt voor preutserik, maar een beetje prudentie kan soms geen kwaad. De oplossing is natuurlijk doodsimpel. Ben je in het park, een borstvoedingscafé of op een andere plek met veel moeders die nergens raar van opkijken (dat doe je namelijk niet meer wanneer je eenmaal een skippybal door een brievenbus hebt geperst), geef die borst vrijuit de ruimte, maak melfies tot je scheel ziet en laat je kind knabbelen, sabbelen en zuigen wat het wil.

Ben je op een chique vernissage, een grote prijsuitreiking of in een vijfentwintigsterrenrestaurant, dan stel je je een beetje verdekt op als je kind zich overgeeft aan the joy of suckling. Of je legt netjes een doekje over zijn hoofd: hij heeft privacy, en de preutseriken hebben geestelijke rust. Opgelost.

Steeds meer borstvoeding

Sinds 1989 is het aantal vrouwen dat begint met borstvoeding toegenomen. In de jaren daarvoor was het nog redelijk gemeengoed de baby meteen de fles te geven, maar doordat consultatiebureaus en artsen flink zijn gaan benadrukken wat de voordelen van borstvoeding zijn, beginnen meer en meer vrouwen eraan. In de jaren negentig was het percentage zuigelingen dat meteen na de geboorte borstvoeding kreeg gestegen naar 70, sinds 2008 ligt dat percentage rond 81, blijkt uit cijfers van TNO.

Ook de periode dat vrouwen de borst geven is gestegen. In de periode 2004-2006 kreeg 38 procent van de baby’s van zes maanden met een moeder van 35 tot 44 jaar borstvoeding. Dit was in de periode 1998-2000 nog 32 procent.

 

De Tiet of Niet – Roos Schlikker- Het Parool- 7 November 2014

 

Bekijk ook

aanbieding kunstvoeding

Kunstvoeding in de aanbieding

Korting! Afgeprijsd! 1+1 Gratis! Mag dat? Nou nee dus… als het om volledige zuigelingenvoeding (nummer …