Nieuws
Home - Blog - Een ander idee…

Een ander idee…

Tekst door Shirley Döderlein de Win – 3 juli 2015

Een zwangerschap duurt voor velen vaak veel te kort om echt voorbereid te zijn op wat gaat komen, zeker bij een eerste kindje. Ik heb in mijn zwangerschap veel gelezen en met deze informatie diverse keuzes gemaakt over opvoeding, slapen en het geven van borstvoeding.
Deze keuzes die je maakt, worden uiteraard beïnvloed door de omgeving; hoe ben jezelf opgevoed en hoe gaat dit bij familie en vrienden.

En dan is daar de bevalling waar je je, zover je denkt, op hebt voorbereid. In mijn gevallen eerder dan verwacht en bij andere wordt het geduld op de proef gesteld. Allemaal factoren waar je als moeder geen invloed op hebt.
Door al die factoren, de hormonen en jouw moederlijk instinct, kan het zo zijn dat je na de bevalling andere ideeën hebt, dan wat je in de boeken hebt gelezen en met familie en vrienden hebt besproken. Dit kan betekenen dat je (op sommige vlakken) lijnrecht tegenover mensen in je omgeving komt te staan.
Als moeder is het heel belangrijk dat je je hart kan volgen. Als moeder voel je en weet je, wat het beste is voor je kindje en voor jezelf. Iedereen in de directe omgeving, is eigenlijk verplicht haar deze kans te bieden.
Ieder persoon bekijkt en beoordeelt de situatie vanuit zijn eigen perspectief, dat doe ik ook. En ik betrap mezelf er ook op dat ik soms afvraag “Waarom doet ze dat nou zo?”. Maar dat is nou precies wat iedereen uniek maakt en het is niet aan mij om deze vraag te stellen. Het is aan mij om er te zijn voor de andere moeder en haar te steunen daar wij zij dat nodig heeft. Haar te helpen op de manier zoals zij dat wenst.

Ik blijf er bij stilstaan dat andere anders denken, dat we elkaars ideeën moeten respecteren en dat we onszelf niet hoeven te verdedigen tegenover elkaar.

Doordat ik nu bekend ben met het geven van borstvoeding en zien van voedende moeders, is het voor mij de normaalste zaak van de wereld. Maar voordat ik moeder was is er ook echt een tijd geweest dat ik hier een heel ander idee over had. “Een kindje wat al kon lopen was te oud om nog bij zijn moeder te drinken”. Deze gedachte was gebaseerd op het feit dat ik er niks of niet genoeg van af wist en het in mijn omgeving nooit zag. Het blog van Yael – Zien voeden doet voeden, beschrijft dit gevoel.
Mijn eigen gevoel houd ik zeker in mijn achterhoofd als ik nu met mijn peuter ergens kom en zij wil drinken. Dit is voor velen heel iets anders dan het zien van een kleine baby aan de borst. Ik wil rekening houden met mijn omgeving en ook naar de behoefte van mijn dochter luisteren.

Voeden op verzoek, in overleg tussen moeder en dochter is geen punt.

Melfie

Bekijk ook

Borstvoeding na een jaar

Hoe het mislukte en toch weer lukte.

Shirley, moeder van Kimora (2) en Rinji (1) vertelt hier het borstvoedingsverhaal van haar oudste. …