Nieuws
Home - Blog - Even serieus

Even serieus

Mijn zwagers die zelf nog geen kinderen hebben kijken qua borstvoeding nergens meer van op. Laatst zaten we op een feestje op een balkon. Beneden in de tuin was een vriendin haar kindje aan het voeden. Mijn zwager tikte me aan en zei met een heel vies gezicht: “nou ja, moet je dat zien!” Even schrok ik, maar hij maakte natuurlijk een grapje. Ik deed er een schepje bovenop en schreeuwde naar beneden dat het een schande was. Hij schreeuwde mee: “geef dat kind een boterham!”. We lachten en proosten op Melkpunt. Gelukkig kon ze ons niet horen door de harde muziek, maar anders had ze wel geweten dat ik dat niet serieus bedoelde. Ik was blij dat ik er even om kon lachen, hoe belachelijk het eigenlijk is dat er mensen zijn die zich er echt aan storen.

Omdat ik nu al een jaar heel intensief alles volg wat er in de media rondom borstvoeding verschijnt kijk ik bijna nergens meer van op. Om de paar maanden verschijnt er een blog of column in de krant van een normaal gesproken sympathieke columniste, die even wil klagen over borstvoedende moeders. Andersom komt dit niet voor, is dat jullie opgevallen? Ik voel totaal geen behoefte om te klagen over de zichtbaarheid van flessen (moet dat nou zo open en bloot?!) Het merendeel van deze columnisten beweert zelf hartstikke voor borstvoeding de zijn, MAAR… en dan begint de tirade en komen de grappig en beledigend bedoelde termen als borstvoedingsmaffia en zooggekkies naar boven. Nou vraag ik me af waarom deze moeders de behoefte voelen om zo polariserend te schrijven. Ze creëren hiermee een strijd die er wat ons betreft niet is. Ik ben tot de conclusie gekomen dat het niets anders is dan makkelijk scoren. Zulke columns leveren gegarandeerd veel reacties op. Daar zitten een paar standaardreacties bij: vrouwen die willen vertellen waarom ze geen borstvoeding konden geven, vrouwen die zich inderdaad aangevallen voelen als ze een andere moeder borstvoeding zien geven en vrouwen die de voordelen van borstvoeding benoemen. De voordelen zijn bekend en dat heeft toch geen zin. Eigenlijk moeten we dit soort berichten negeren. Want minder reacties = minder geld. Levert een anti-borstvoedingsartikel niks op, dan zullen ze niet snel weer een nieuwe plaatsen.

Gelukkig zie en lees ik veel meer positieve foto’s en verhalen, al worden die niet zo groot uitgemeten in de media. Ook wij willen met onze campagnefoto’s bijdragen aan een positief beeld van borstvoeding en kolven. Zonder verborgen agenda en zonder strijd. Het is goed en mooi om je kindje te voeden zoals je wilt. Soms wordt het allemaal te serieus. We proberen met iedereen rekening te houden, maar dat gaat niet. Ik hou veel van kunst, maar sommige mensen vinden de schilderijen die we tonen maar saai. Sommige foto’s die we delen zijn te bloot, op andere zie je helemaal niks (wat zit haar tepel raar hoog) en ga zo maar door. Vaak lach ik er maar om, dat is de beste oplossing.

Foto: Khay Abrenica Photography
Foto: Khay Abrenica Photography

Tekst: Yael Haller – 7 augustus 2015

Bekijk ook

Borstvoeding na een jaar

Hoe het mislukte en toch weer lukte.

Shirley, moeder van Kimora (2) en Rinji (1) vertelt hier het borstvoedingsverhaal van haar oudste. …