Nieuws
Home - Blog - Het zit erop

Het zit erop

Tekst door Anamaria Hofstra – 28 augustus 2015

Oké, voorlopig dan.. Na 9 maanden in mijn buik en 1,5 jaar buiten mijn buik onze zoon gevoed te hebben met mijn eigen lijf, hebben wij/ik er een einde aan gebreid.

Ik ben ondertussen ruim 23 weken zwanger en mijn lichaam is druk bezig met aanpassen aan het nieuwe leventje in mijn buik. Niet alleen m’n uiterlijk verandert maar ook de samenstelling van mijn melk. De doorzichtige melk met blauwe gloed bedoeld voor mijn peuter is veranderd in donkergele vette druppels voor een pasgeborene. Bijzonder om te zien en ervaren hoe mijn lichaam dat allemaal zelf regelt.

Tot ongeveer de 10e week van mijn zwangerschap ging het voeden best oké. Hij dronk 1 à 2 keer per dag als rustmoment voor het slapen gaan en sporadisch nog ergens daar tussenin bij ziekte, tandjes, troostmoment en ga zo maar door. Na veel frustratie van mijn en Lucas’ kant omdat de melk steeds langzamer en minder kwam was heb ik rond de 13e zwangerschapsweek hem voor het eerst zonder borstvoeding op bed gebracht. Lucas ging zonder morren slapen, hij nestelde zich tegen mijn hoofd aan, deed z’n oogjes dicht en was in dromenland. Ik appte meteen een foto naar mijn man, dus dit was het..
Dat het voeden meer dan alleen voeding is geweest besefte ik me ineens heel goed (misschien wel extra door de zwangerschapshorrormonen 😛 ) toen hij zo naast me lag te slapen na ons aangepaste slaapritueel. En wat voelde het de eerste paar weken vreemd dat als we de deur uit gingen, ik geen rekening hoefde te houden met wat voor kleding ik aantrok (even de groeiende buik daargelaten) zodat mijn borsten makkelijk bereikbaar waren!

Rond de feestdagen mag ik weer los gaan op een nieuwe borstvoedingsvriendelijke garderobe. Ik kijk er echt naar uit! Waar ik na de geboorte van Lucas de +/- eerste 6 maanden soms als een kluizenaar in huis heb gezeten omdat ik tegen buitenhuis voeden opkeek, heb ik nu onwijs zin om te genieten van het gemak van borstvoeding. Met minder romantische momenten buiten de deur omdat voeden soms ook gewoon noodzaak is: honger!!! En momenten dat ik er extra van geniet omdat ik het toch ook een hele bijzondere periode vind. Kom maar door met die oxytocine!

IMG_4751
Ons nieuwe slaapritueel

 Het zit erop

 

Bekijk ook

Borstvoeding na een jaar

Hoe het mislukte en toch weer lukte.

Shirley, moeder van Kimora (2) en Rinji (1) vertelt hier het borstvoedingsverhaal van haar oudste. …