Nieuws
Home - interview - Interview: Chantal Hanse

Interview: Chantal Hanse

Fotomodel ‘Chariko’, Playmate van het jaar 2009, Spraakmakende ‘Shameless’-campagne Suit Supply, Verslaggeefster Geen Stijl en Moeder

´Bijna niemand weet dat ik nog borstvoeding geef´

Vorige week vertrokken Ayinda en ik naar Arnhem voor een langverwacht interview met Chantal Hanse. Wij kennen haar van een borstvoedingspagina op facebook. Daarop plaatste ze onlangs hele mooie melfies. Ook stond er bij dat ze nog nooit buitenshuis gevoed had. Dat intrigeerde ons. Een vrouw die gewend is om in de spotlights te staan met haar lijf en pro-borstvoeding is, maar waarom dan niet buitenshuis voeden? Hoe doet ze dat in haar dagelijks leven? Voelt ze zich niet opgesloten? Chantal stemde enthousiast in met een interview.  We boden aan om haar te coachen tot echte melkpunter buitenshuis, want voeden is geen punt! Wij namen ook onze kleintjes mee zodat ze kon zien hoe het eruit ziet als ze bij ons drinken. We spraken af in het cultureel centrum van Arnhem, de Rozet. Haar zoontje werd bijna één, dus de hoogste tijd!

Chantal Hanse
28 juli; de foto waar het mee begon: ´Nog nooit in het openbaar gevoed. Deze foto op FB is een goed begin toch? Nog geen commentaar gehad gelukkig. Inmiddels 9 maanden borstvoeding en hopelijk nog lang niet het einde…(wie weet komt dat openbaar voeden nog)´

Toen we aankwamen bij de Rozet herkenden we elkaar onmiddellijk door onze draagdoeken. Altijd makkelijk om zo af te spreken. Wat is ze een mooie, lieve, spontane vrouw! Het voelde gelijk of we elkaar al tijden kenden. Omdat het woensdagmiddag was en schoolvakantie, was het superdruk. Veel drukker dan Chantal had verwacht. Gelukkig vonden we een fijn plekje in het restaurant. De kinderen konden lekker rondkruipen en lopen. Voordat de cappuccino’s kwamen kreeg mijn kleintje al trek, dus even aanleggen. Hij was moe, maar kon niet in slaap vallen in die interessante omgeving. Chantal had het eerst niet eens door en vond het helemaal niet raar of ongemakkelijk. Gelukkig maar, want we hoopten dat zij het straks ook nog zou doen. Ons gesprek verliep zo soepel dat het niet eens op een interview leek. Ze is zo openhartig dat we voelden dat we haar alles konden vragen en vertellen.

´Tijdens mijn zwangerschap bedacht ik me dat ik heel graag borstvoeding wilde geven. Ik las me in en wist het zeker. In mijn familie hebben veel mensen last van allergieën en eczeem. Door mijn zoontje lang te voeden hoop ik dat hij daar geen last van krijgt. Ik wilde het sowieso zes maanden volhouden en nu is hij al bijna één jaar. Mijn man staat hier ook helemaal achter en is voor mij een hele grote steun geweest, vooral tijdens de moeilijke eerste maanden. Roan was een huilbaby. Hij kon niet goed tegen veel prikkels, daarom bleven we de veel binnen. De eerste drie maanden hadden we ook nog eens last van spruw. Het ging maar niet over, niks hielp en de huisarts wou ons geen daktarin gel geven.
Ik kolfde daarnaast vanaf de kraamweek al. Niet alleen een poging om de spruw te laten genezen (dat lukt niet met alleen kolven), maar ook omdat ik zo vreselijk veel pijn had tijdens het voeden. Ik had bloedende kloven met blauwe plekken op mijn tepels toen ik thuis kwam uit het ziekenhuis. Toen Roan 8 dagen oud was kreeg ik een acute borstontsteking, 41 graden koorts en dan was er nog die hardnekkige spruw. Uiteindelijk heb ik 13 weken volledig gekolfd. Ik probeerde alles; tepelhoedjes, purelan, nystatine, micronazolnitraat en uiteindelijk gentiaan violet. De eerste 13 weken kreeg Roan dus moedermelk uit de fles. Roan huilde in die eerste weken heel erg veel. Bij de 2 maanden-afspraak zei de arts van het consultatiebureau, dat ik hem waarschijnlijk overvoedde. Zij benoemde dat de baby’s die het meeste huilen, het vaakst overvoed zijn. Ik weet nu beter, maar op advies van het consultatiebureau gaf ik hem 5 flessen van 120ml. Dat was natuurlijk veel te weinig voor hem, maar dat wist ik toen nog niet. Nu wel! Toen ik na drie maanden weer kwam en een andere arts trof kreeg hij volgens haar veel te weinig en was dat de reden van het vele huilen. Ik had enorme overproductie, dus ik had een enorme voorraad in de vriezer. Ik had hem ook met kleinere flesjes op verzoek kunnen voeden en meer naar mij gevoel kunnen luisteren. Hij bleef ook maar huilen, het was zo zielig en ik voelde me zo machteloos. Daarna gaf ik alle voedingen weer op verzoek. Bij de kinderarts bleek dat hij onder andere eczeem en verborgen reflux had.Toen de spruw over was wilde ik hem weer aan de borst laten drinken. Dit hebben we langzaam opgebouwd en na een paar weken dronk hij weer volledig aan de borst en op verzoek. Toen Roan zes maanden was ging het net zo fijn dat het zonde was om af te bouwen. Eerst verschoof de einddatum naar een jaar, maar nu wil ik gewoon doorgaan zolang het voor ons beide goed voelt. Mijn man is hier in meegegroeid. Van te voren vond hij een kind van één jaar aan de borst eigenlijk te oud.´

´Mijn borsten zijn nu voor mijn zoontje´

Wij vertelden ook onze verhalen over spruw en borstontstekingen en bestelden nog wat te drinken. De hipster jongen die tegenover ons zat; luisterde hij half mee naar al die verhalen over borsten of kijkt hij gewoon naar de mooie Chantal? Ondertussen lag Ayinda’s baby alweer een tijdje aan de borst. Zij was nu vooral nieuwsgierig hoe Chantal het praktisch gezien voor elkaar krijgt om nooit buitenshuis te voeden. Dat lijkt ons zeer beperkend. Als je niet buitenshuis voedt kan je nooit ergens lang blijven. Je moet sowieso altijd thuis zijn rond slaapjes, want veel kindjes hebben de borst nodig om in slaap te vallen en willen ook een slokje bij het wakker worden. Maar ook op onverwachtse momenten kunnen kindjes trek krijgen of troost nodig hebben. Daarom is borstvoeding juist zo handig, het kan altijd.

´Omdat Roan een huilbaby was gingen we de eerste maanden toch al niet veel naar buiten. Als we dan iets gingen doen was het nooit lang. Ik voedde hem vlak voordat we weggingen en zodra we weer thuiskwamen. Dat ben ik zo blijven doen. Hij drinkt meestal om de vier uur, dus dat kunnen we makkelijk plannen. Omdat hij eerst altijd flesjes kreeg heeft hij blijkbaar dat ritme aangeleerd. Als we ergens langer moeten zijn dan neem ik een flesje afgekolfde melk mee. Eén keer liep de dag helemaal anders dan gepland was en heb ik hem in de auto gevoed, op een parkeerplaats. We hadden nog wel de ramen afgeschermd met mijn draagdoek zodat niemand wat kon zien. Dat vond ik heel spannend. Als wij thuis visite hebben trek ik mij terug om te voeden. Bijna niemand weet dat ik nog borstvoeding geef. Ik voed alleen bij mijn man, mijn moeder en mijn zus. Zelfs mijn stiefkinderen hebben mij nooit zien voeden. Omdat Roan geen flesjes meer krijgt zien ze hem nu eigenlijk nooit wat drinken. Ze vragen er niet naar. Ik voel me helemaal niet beperkt zo. Ik heb als model zo veel gereisd en gefeest, dat mis ik nu helemaal niet. We hebben een fijn huis en ik ben altijd blij om bij mijn zoontje te zijn.´

Chantal Hanse

´Ik ken weinig andere moeders die borstvoeding geven en in al deze tijd heb ik er buitenshuis geen een gezien. Wel zie ik overal moeders de fles geven. Eigenlijk vind ik dat borstvoeding altijd en overal moet kunnen! En waarom ik het nooit doe? Dat durf ik niet. Ik ben bang dat mensen er aanstoot aan nemen/vervelende opmerkingen gaan maken. Ook als iemand zou kijken dan zou ik mij erg opgelaten voelen.`

`Met mijn modellenwerk ben ik best vrij. Maar alleen voor de Playboy heb ik helemaal naakt geposeerd. Dat was een klein team en ik wist dat het hele mooie, nette foto’s zouden  worden. Met perfecte styling en belichting, een beetje Photoshop en daarna heb je hele mooie foto’s van jezelf. Toch vond ik dat heel moeilijk en ongemakkelijk. Ik heb absoluut geen spijt van mijn naaktfoto’s, maar ik ga nu nooit meer topless op de foto. Mijn borsten zijn nu voor mijn zoon. Ze hebben een andere functie gekregen. Eigenlijk ben ik heel preuts. Zo zijn wij opgevoed.`

 Na dit gesprek verwachtte ik niet meer dat Chantal midden in deze drukte haar kindje zou gaan voeden. Maar ik moest het vragen. “Heeft hij trek?” Tot mijn verbazing zei ze meteen ja. “Ik wist dat je dit ging vragen, dus ik heb me er op voorbereid. Ik heb zelfs een doek meegenomen om hem onder te voeden”  Eén minuut later zaten met z’n drietjes op de bank onze kinderen te voeden en te kletsen over haakpatronen. Ik kon niet aan Chantal zien dat dit de eerste keer was. De doek heeft ze niet gebruikt. Ze schoot wel in de lach toen ik voorstelde om aan onze overbuurman te vragen om een foto te maken. Maar ik meende het. En hij deed het graag.

 Chantal: ´Het viel eigenlijk hartstikke mee! Ik had m’n doek helemaal niet nodig. Misschien ga ik dit wel vaker doen´.

Het bewijs! Voeden in de Rozet V.l.n.r. Yael, Chantal en Ayinda

´Wat ik aanstaande en nieuwe moeders nog wil meegeven: borstvoeding geven is niet altijd makkelijk. Soms ben je onzeker over hoe veel melk je hebt, soms heb je juist te veel. Soms doet het verschrikkelijke pijn. Maar dat gaat weer en dan heb je nog heerlijke, makkelijke maanden voor de boeg. Het is echt de moeite waard om door te gaan tijdens moeilijke periodes. Luister niet naar huisartsen en consultatiebureaus die te snel roepen dat je maar moet stoppen. Ik had veel steun aan borstvoedingsgroepen op Facebook, bijna elke vrouw heeft wel een moeilijkere periode gehad. Geef niet te snel op!´

Chantal heeft sinds dit interview nog niet buitenshuis gevoed, maar dat is ze wel van plan. Wij verwachten melfies!

Kijk voor meer foto’s van Chantal op www.chariko.com

De voedingsketting van Chantal komt van de webshop www.goodiesforcuties.nl. Deze maand (november) ontvang je met de code ‘melkpunt’ 10% korting op je bestelling bij Goodies For Cuties.

 

Interview door Yael Haller

 

 

 

 

 

Bekijk ook

borstvoeding bruiloft viral

Interview: Voeden tijdens je bruiloft.

Christina Torino-Benton was deze week even wereldberoemd omdat haar trouwfoto ‘viral’ ging. Wat was er …