Nieuws
Home - interview - Interview DolceMamma

Interview DolceMamma

DolceMamma is opgericht door Madelon Schiferli Maarse, vlak voordat Melkpunt begon. Vanaf het begin maakte ze mensen enthousiast voor Melkpunt, al voor de website in de lucht was. En wij waren ook gelijk fan van haar! Onze paden kruisten elkaar een aantal keer, ze deed mee aan een fotoshoot en we spraken elkaar op het Kiindfestival. Nu, tijd voor een interview!

Waarom begon je met DolceMamma?
Toen onze eerste zoon één jaar werd keek ik terug op een jaar waarbij de adviezen van derden vaak haaks stonden op mijn eigen moederinstinct, toch kwam ik erachter dat het luisteren naar gevoel en natuur juist wél wetenschappelijk wordt ondersteund, in tegenstelling tot veel gangbare adviezen vanuit de zorg. Van consultatiebureau tot huisartsen. Samen met mijn zusje ontstond het idee om deze kennis, maar vooral ook steun en liefde te willen delen met nieuwe moeders. We bedachten de naam DolceMamma (Dolce=zoet): Zoete melk, zoete gedachten en een flinke dosis mamma power.
Toen werd het zoontje van mijn zusje geboren. Bij haar begon de borstvoedingsperiode helemaal niet makkelijk. Pas na 4 maanden kwamen ze er achter dat haar kindje een te strak tongriempje had waardoor het aanhappen niet goed ging. De tijd daarvoor was zo moeilijk dat ik haar zelfs heb aangeraden om te stoppen. Natuurlijk wilde ik voor haar kolven. In die tijd hebben we erg veel gelezen over borstvoeding, natuurlijk gedrag, het niet laten huilen en het gebruik van een draagdoek. Informatie die je niet krijgt op het consultatiebureau of van de huisarts. We wilden deze informatie met zo veel mogelijk (aanstaande) moeders delen.

Haar verhaal en de pijn die ik van dichtbij meemaakte bij mijn zusje was een extra motivatie om kennis te gaan delen. Was het tongetje van haar zoontje al in het ziekenhuis gecontroleerd, dan had haar dat maanden van verdriet en pijn gescheeld. Toch kwam ze er gelukkig doorheen, ze vond een goede lactatiekundige, haar zoontje werd geholpen en samen met mij (we hebben toen een paar keer gewisseld van zoontjes) hebben we haar zoontje geleerd om goed uit de borst te drinken. Haar zoontje is inmiddels net 2 jaar geworden en drinkt nog heerlijk voor het slapen een slokje mammamelk.

Waar heb je je informatie vandaan gehaald?
Naast wetenschappelijke artikelen heb ik ook een aantal fijne boeken gelezen. Ik heb tijdens de tweede zwangerschap bijvoorbeeld het boek ‘Opzoek naar het verloren geluk’ van Jean Liedloff gelezen, dat was echt een eyeopener. Hierin beschrijft zij haar ervaringen op expeditie in het regenwoud van Venezuela, waar ze zich begint af te vragen hoe het toch kan dat baby’s niet huilen bij een inheemse stam aldaar. Waarom de ontwikkeling zo goed verloopt en er zo weinig sprake is van ziekte. Daarnaast lees ik graag veel rondom kinderpsychologie, het boek Mensenkinderen van Steven Pont geeft ook een handige inkijk in de psychologie van kleine kinderen. Wat wordt het ouders toch moeilijk gemaakt in onze maatschappij! Alles gaat zo veel makkelijker als je je instinct volgt en natuurlijk gedrag toelaat.

Madelon, zwanger van haar tweede zoon. Foto: Alina Michalik photography
Madelon, zwanger van haar tweede zoon.
Foto: Alina Michalik photography

Waarom Facebook?
Facebook is laagdrempelig. We begonnen met het delen van positieve artikelen over borstvoeding, troosten en dragen. Ondertussen ben ik vooral bezig met DolceMamma, mijn zusje doet mee als back-up en klankbord naast haar werk als trainer en coach bij kinderen in de zelfverdediging. Bij DolceMamma staat LIEFDE voorop. Daarom delen we vooral mooie, fijne dingen, maar soms toch ook wel kritische stukken. Er zijn trouwens ook een hoop moeders die kunstvoeding geven die ons volgen. Door onze toon voelen zij zich juist begrepen en gesteund. Ze volgen ons en hopen bij een eventueel volgend kindje wel borstvoeding te (blijven) geven en sterk te staan tegenover kritiek en verkeerde adviezen. We vinden het belangrijk dat iedereen zich welkom voelt en bieden ook altijd hulp en ideeën aan. In de toekomst hoop ik naast Facebook ook zeker een website te kunnen lanceren.

Heb je een voorbeeld van verkeerde adviezen die moeders krijgen?
Ik ken een moeder die een ernstige postnatale depressie had. Haar werd aangeraden om direct te stoppen met borstvoeding geven zodat ze zware medicijnen kon gebruiken. Bij andere moeders die ik ken die een postnatale depressie hebben gehad, hielp borstvoeding juist om in verbinding te blijven met hun baby. Het is zo belangrijk om moeder en kind samen te houden. In onze samenleving denken vrienden, familie en mensen uit de zorg vaak dat het kindje moet worden ‘uitbesteed’ om de moeder te ontlasten. Het werkt juist omgekeerd. Door een moeder haar kindje af te nemen zeg je indirect ‘jij kunt dit niet’. Help mamma’s juist om in verbinding te blijven met hun kindje, door te leren voeden, bij elkaar te zijn, te slapen. De film ‘The weeping camel’ laat dat heel mooi zien. Alles daaromheen kan worden ontnomen; huishoudelijk werk, het verzorgen van maaltijden. Het gekke is ook dat de wetenschap dat zegt; het stoppen of helemaal niet geven van borstvoeding staat juist in de top 3 van redenen om depresieve gevoelens te krijgen. Hoe meer een kindje op en bij mamma ligt en ‘plakt’ hoe meer gelukshormoon (endorfine) er vrij komt bij een moeder.
Voor het bespreken van dit soort kwetsbare onderwerpen wil ik nog een besloten groep oprichten, waar moeders die in dezelfde situatie zitten of hebben gezeten elkaar kunnen steunen.

Heb je zelf ook te maken gehad met een postnatale depressie?
Nee, ons eerste kindje kregen wij nadat een eerdere zwangerschap mis was gegaan. Vanaf dat de zwangerschap goed verliep zat ik al op een blije wolk. De geboorte en de borstvoeding gingen goed. Door alle liefde die ik mocht voelen merkte ik ook dat ik alles accepteerde wat er met mijn lichaam gebeurde en kon ik reageren op alle oerinstincten van mijn kindje. Ons zoontje dronk goed aan de borst en daarin liep alles goed, maar de start was toch zwaar. Een herstellend lichaam, een baby met krampjes die continu gevoed en gewiegd wilde worden en bij je wil zijn is een vuurdoop in het omarmen van het moederschap. Ondanks af en toe een “halleluja, wat is dit zwaar” moment, leefde ik op een roze wolk die ik iedere moeder vanuit mijn hele hart toewens.

Werd het makkelijker?
Op een gegeven moment kwam ik er achter dat onze oudste zoon ernstige reflux had. Hij was zo onrustig en sliep steeds maar kleine slaapjes, aan de borst of in de draagdoek. Ik heb het een keer opgeteld en hij sliep de eerste maanden maximaal 7 uur per etmaal. Toch was hij rustig en tevreden bij mij. Ik kreeg in die tijd herhaaldelijk het advies om hem te laten huilen in zijn bedje en mijn melk in te dikken of over te stappen op kunstvoeding. Maar ik was ervan overtuigd dat het ook op een natuurlijke manier beter zou worden. Gelukkig kreeg ik veel steun van mijn familie en schoonfamilie. En met 9 maanden was het over en ging hij vanaf zeker 15 maanden gewoon lekker slapen. Had ik dat maar geweten toen ik er middenin zat.

Is dat een belangrijke boodschap vanuit DolceMamma?
Ja, graag wil ik andere moeders laten weten dat het allemaal vanzelf weer goedkomt en dat ze vooral hun baby niet moeten laten huilen. Baby’s manupileren niet. Ze hebben je nodig. Sterker nog: kleine kinderen hebben tot 4 jaar geen geweten, de hersenen zijn gewoon nog niet zo gegroeid, dus ze kunnen echt nooit iets doen om de ouder te pesten of ‘expres’ te doen. Het bestaat simpelweg niet. En juist hoe beter de basis in vertrouwen, veiligheid en geborgenheid; hoe zelfstandiger een kindje later is.

Vind je het zelf nooit eens lastig?
Natuurlijk. Iedereen is gewoon maar mens en het eerste jaar van vooral je eerste kindje is pittig. Naast dat je baby is geboren ben jij als moeder ook geboren, een nieuwe identiteit waarin je een weg moet vinden. Ik vind het ook belangrijk om open te zijn over moeilijke momenten. Elke moeder zit er wel eens doorheen. Ik heb wel eens twijfelend bij de deur gestaan als hij huilde, dat duurde maar enkele seconden, maar ik zal het nooit vergeten. Daarom vertel ik moeders ook altijd dat je vermoeidheid later écht wel weer vergeet, maar dingen die je tegen je eigen gevoel blijft iedere moeder onthouden. Het komt écht goed!

Zijn er dingen die je veranderd wil zien in Nederland?
Ja! Heel veel. Er is echt zo veel te verbeteren op het gebied van ouderschap. Ik ging weer werken na 3 maanden, terwijl mijn onrustige baby het zo moeilijk had zonder mij. Na een maand heb ik tegen mijn baas gezegd dat ik hem niet meer kon achterlaten en dat hij me mocht ontslaan of dat ik een half jaar met ouderschap verlof wilde gaan. Gelukkig vond hij dat goed. Ik wil dat alle moeders en vaders het recht krijgen om langer thuis te blijven nadat hun baby is geboren. Ook zou de overheid de borstvoeding meer moeten stimuleren, zoals op dit moment in België die nu ook ‘gewoon’ de richtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie aanhouden.

Krijg je wel eens vervelende opmerkingen op je pagina?
Nee, de meeste mensen reageren heel positief. Heel soms reageert er iemand wat sceptisch. Dat wordt dan meestal al opgelost door andere lezers. Ze delen wetenschappelijke artikelen en leggen uit waarom bepaalde dingen (niet) kloppen. Ik vind dat heel mooi, zo worden we samen wijzer en sterker en kunnen objectief naar de vele marketing en reclame kijken die er rondom baby’s bestaat.

Heb jij altijd probleemloos buitenshuis borstvoeding gegeven?
Ja, vanaf het begin. Bij mijn oudste heb ik daar zelfs nooit over nagedacht. Pas toen mijn tweede kindje geboren was realiseerde ik me dat het ’een ding’ is. Ik heb ook nooit rare opmerkingen gehad. Éen keer, in zo’n streng, Frans zwembad, gaf de badmeester mij een hele vervelende blik toen ik mijn zoontje aanlegde. Ik keek nog vervelender terug en toen durfde hij me niet meer aan te spreken. Ik voed altijd wanneer mijn kindje er om vraagt, dus ook buitenshuis.

Sommige vrouwen zien nooit iemand borstvoeding geven voordat ze zelf moeder worden.


Ik ben heel blij met je leuke kaartjes. Ga je nog meer producten maken? 
Het lijkt me heel leuk om een mama-agenda te maken voor het eerste jaar. Met veel tips, inspirerende foto’s, quotes. Veel kennis van borstvoeding is verloren gegaan sinds de opkomst van de kunstvoedingsindustrie, ook bij artsen. Artsen krijgen, tijdens hun gehele basis studie medicijnen, slechts 2 bladzijden college over borstvoeding. Veel moeders stoppen nog onnodig. Dat ligt niet aan de moeders, wél aan de kennis, hulp, steun en begeleiding.

Kaartjes om uit te delen.
Kaartjes om uit te delen.

Je deelt veel mooie foto’s van borstvoeding. Van jezelf en van andere moeders.Doe je dat bewust?
Ja, ik wil het beeld op deze manier meer normaliseren. En juist voor jongeren en aanstaande moeders gebruik ik de meer gestylde foto’s. Ik wil laten zie hoe mooi borstvoeding is. Echt als promotie. Ik heb zelf tot mijn vierde borstvoeding gehad en ik heb het veel gezien in mijn jeugd. Maar dit geldt niet voor iedereen. Sommige vrouwen zien nooit iemand borstvoeding geven voordat ze zelf moeder worden. Ik vind het ook heel raar dat het voor sommige mensen iets beschamends is wat niet gezien mag worden. Ik werkte vroeger bij archiefinstellingen, daar heb ik heel veel foto’s en litho’s gezien waarop borstvoeding is afgebeeld. Dat was blijkbaar vroeger veel normaler. Ik hoop dat borstvoeding weer meer gaat terugkomen in moderne kunst. En in het straatbeeld. Op de voorkant van het kaartje staat een schilderij van Picasso.

Wil je nog iets tegen onze lezers zeggen?
Ik ben ervan overtuigd dat je als vrouw pas in kracht staat als je je moederschap omarmt. Ook naast een carriere. Veel vrouwen denken dat ze pas goed kunnen meedraaien in een mannenwereld als ze hun vrouwelijkheid en moederschap ontkennen. Maar je kan pas echt gelijkwaardig zijn als je de verschillen erkent.

Ik vind het geven van borstvoeding zelfs zeer feministisch. De vrouw is ‘in control’. Het kost veel commitment. Dit wordt nu vaak nog niet erkend, maar ik roep mamma’s op om ervoor te gaan! Om vrouw te zijn, trotse moeder, carriere te maken door ook dit te omarmen en er trots op te mogen zijn. Ik besef dat dit voor iedereen een andere weg is en zeker geen gemakkelijke. Toch streven we op deze manier samen naar échte en pure gelijkheid.

Madelon met haar twee zoons op de foto voor Melkpunt. Foto: Anouk Pross Photography
Madelon met haar twee zoons op de foto voor Melkpunt.
Foto: Anouk Pross Photography

Neem snel een kijkje op de pagina van DolceMamma!
Tekst: Yael Haller

Bekijk ook

Borstvoeding na draagmoederschap

Interview Musetta Blaauw-Hofstra Wij kennen Musetta van een van de eerste posts die Melkpunt ooit deelde …