Nieuws
Home - Blog - Kraamvisite

Kraamvisite

Tekst: Bogritt Ber
Ik was laatst op kraamvisite bij vrienden. Of nouja, kraamvisite, het jongetje was al drie weken oud. Wat schattig om weer zo’n klein hummeltje vast te mogen houden, die heerlijke vingertjes, bolle wangen waar het allerzachtst nog niet vanaf gezoend is, geweldig. We hadden het over het wel en wee van de borstvoeding en voeden in het openbaar. De nieuwbakken moeder zei het niet met zoveel woorden, maar ik kreeg toch het gevoel dat ze het niet helemaal zag zitten. Dat deed me denken aan mijn eigen ontwikkelingsreis. Van fulltime kolven –eerst altijd afgezonderd, later toch eens in het bijzijn van een vriendin die op bezoek was, maar nooit in het openbaar – naar live borstvoeding waarbij ik iedereen die in ons huis op visite kwam vroeg of ze er geen aanstoot aan namen dat ik mijn kind voedde (en vaak genoeg ging ik toch maar naar boven). Via gehannes met een shawl in een volle kamer bij mijn opa en oma op bezoek (omdat ik dacht dat vragen of ik naar boven mocht meer aandacht zou trekken, plus ik wilde heel graag een statement maken), naar een half jaar later in diezelfde volle kamer toch semi-discreet met een speciale voedingsjurk (en een superafgeleid kind) voeden. Als je het aan mij vraagt was dat mijn toppunt van voeden in het openbaar. Al die mensen die toch best dichtbij zitten. Mijn vriend heeft het als je hem er naar vraagt nog steeds over die keer in de V&D. Ik weet niet meer wat we daar deden ( waarschijnlijk broeken voor hem kopen) maar het duurde lang. Heel lang en het moment kwam dat ik onze uk vanuit de drager hoorde piepen. Angstig keek ik naar mijn vriend, geboeid keek mijn vriend naar weer een andere broek, en ik besloot in de praktijk te brengen waar ik al zo vaak over gelezen had. Ik liet de drager wat vieren, viste mijn boob uit mijn shirt en HOERA HET WERKTE! Mijn vriend had niks door, pas toen ik stond te hannesen om van borst te wisselen begon hem iets te dagen. ‘Niet hier’ siste hij me nog toe, maar toen hij zag dat hij eigenlijk niks zag werd hij heel enthousiast. Sindsdien moedigt hij me steeds aan om dochterlief aan te leggen als ze bij me in de drager zit. Hij vindt me heel stoer. En ik eigenlijk ook wel.

KolvenEen half jaar later poseerde ik voedend en kolvend voor Melkpunt. Zonder schaamte.

Bekijk ook

Borstvoeding na een jaar

Hoe het mislukte en toch weer lukte.

Shirley, moeder van Kimora (2) en Rinji (1) vertelt hier het borstvoedingsverhaal van haar oudste. …