Nieuws
Home - Blog - Mijn gouden draadje

Mijn gouden draadje

Tekst: Mevrouw Boob
Als mama van een groot gezin loopt borstvoeding als een gouden draadje door mijn leven, door onze levens. Zestien jaar geleden werd ons eerste kindje geboren, een meisje. Ik was een jonge moeder. Nog geen negentien. Al vanaf het begin van mijn zwangerschap keek ik er naar uit haar aan de borst te nemen. Toen ze werd geboren na een mooie thuisbevalling ging het voeden als vanzelf. Onze dochter deed het goed, ik deed het goed. Achteraf ben ik me bewust geworden van de positieve rol die onze lieve, kordate kraamverzorgster hierin heeft gehad. Het zat hem vooral in wat ze deed, of misschien niet deed. Ze was er gewoon, gaf niet bijzonder veel tips. Ze gaf me vooral vertrouwen. Liet vooral alles de eerste uren op z’n beloop: mij, mijn moederinstinct en ons kindje. Zodat we elkaar konden ontdekken. Die uurtjes van afstemmen zijn zo wonderlijk. Om even te voelen wat er is, wat je kindje wil en hoe je die behoeftes ‘leest’. Alleen jij en je kindje, non-verbaal, op intuïtie en natuurkracht. Toen besefte ik me wat een geweldige start je kan maken als je een goede bevalling hebt gehad. Door de kraamweek heen gaf de kraamverzorgster wat informatie over borstvoeding, maar ze liet duidelijk weten dat wij onze eigen reis mochten gaan maken. Ik voedde onze dochter op verzoek. Zelden keek ik op de klok. Het was een kwestie van vraag en aanbod en het deed mijn melkproductie goed. Niet meer denken in dag of nacht, maar in voeden van je kindje en jezelf. We hebben vier dochters in vijf jaar gekregen, tropenjaren:-). Ik heb ze allemaal een jaar borstvoeding gegeven. In die tijd kende ik nauwelijks moeders die borstvoeding gaven. Van huis werd het geven van borstvoeding niet gestimuleerd. Ik wist niets over langvoeden, tandemvoeden en internet hadden wij toen nog niet. Het voordeel daarvan is dat je helemaal je eigen weg kan volgen maar tegelijkertijd ondervond ik het nadeel.  Herkenning in andere vrouwen is soms ook fijn. Het werd in mijn omgeving al als uitzonderlijk gezien dat ik onze kinderen een jaar borstvoeding gaf.  Toen drie jaar geleden onze zoon werd geboren was dat weer een heel nieuw hoofdstuk. Inmiddels had ik me omringd met vriendinnen die hun kindjes met de borst voedden. Het tijdsbeeld was misschien ook  veranderd. Mede door socialmedia en de verschillende kenniscentra voor borstvoeding werd de diversiteit aan keuzemogelijkheid zichtbaar. Het co-slapen was opeens niet zo uitzonderlijk meer en voor het eerst ontmoette ik via verschillende wegen gelijkgestemden. De wensen die ik had met betrekking tot het slapen en voeden van onze kindjes zag ik nu terug bij andere ouders. Het voelde fijn dat er meer ouders met dezelfde norm waren. Ondanks dat ik altijd behoorlijk mijn eigen pad volgde, gesteund door mijn man, was het goed om te weten dat er maatschappelijk gezien bij een groter publiek een nieuw beeld ontstond. Een nieuw bewustzijn over doorslapen, troosten, verwennen, dragen en langvoeden. Zo kwam het dat ik voor het eerst kennismaakte met het  tandemvoeden. Toen onze jongste dochter een jaar geleden werd geboren had ik mijn zoon van twee nog dagelijks aan de borst. Ik was zo benieuwd naar hoe tandemvoeden in de praktijk in zijn werk ging. Het bleek als vanzelf te gaan. Nu drinken ze soms samen terwijl mijn zoon zijn zusje over haar hoofd aait. Hij is nu drie. Hij drinkt bij moeheid, als troost of genegenheid. Zoetjes aan wordt zijn wereld groter, verlegt hij zijn aandacht van mij naar de wereld om hem heen. Voor mij is het nu niet meer nodig om een eindstreep in te stellen. We voelen samen wat goed voelt. Ik heb inmiddels bij elkaar zeven jaar gevoed and we’re still counting. Het geven van borstvoeding is niet alleen heilzaam voor onze kinderen. Het heeft mij als moeder maar ook als vrouw veel gebracht. Lessen waar ik op alle vlakken in mijn leven profijt van heb. Die lessen kun je overal opdoen, maar hier was het dankzij borstvoeding. Ik heb gevoeld waar ik voor sta, hoe ik omga met tegenslag, hoe ik mezelf oplaad en mijn prioriteiten stel.  Niet alleen de mooie momenten hebben daaraan bijgedragen, juist dieptepunten confronteerden me met mezelf. Tijdens de borstontstekingen, tepelkloven en clusteruren ben ik mezelf meer dan eens tegengekomen. Moest ik mezelf opnieuw uitvinden en ontdekken. Zo leerde ik over toewijding, overgave en lief zijn voor mezelf.

Als borstvoedsters en moeders zijn we allemaal aan elkaar verbonden met gouden draadjes. Dit is hoe mijn gouden draadje loopt. Dat gouden draadje werd een bolletje. Van dat bolletje weef ik nu nieuwe avonturen. Als Mevrouw Boob deel ik hoe dat er uitziet. Een moeder met talloze ontembare ideeën, zes kinderen in verschillende leeftijdsfasen en een authentieke jongensachtige man…

Mevrouw Boob
Mevrouw Boob

 

Bekijk ook

Borstvoeding na een jaar

Hoe het mislukte en toch weer lukte.

Shirley, moeder van Kimora (2) en Rinji (1) vertelt hier het borstvoedingsverhaal van haar oudste. …