Nieuws
Home - Blog - Thaise ambassade

Thaise ambassade

Tekst: Shirley (22) moeder van 2 prachtige kinderen Kimora en Rinji.

Toen ik zwanger was van Kimora wist ik vanaf het begin al dat ik borstvoeding wilde geven. Ik moest en zou borstvoeding geven. Toen ze eenmaal geboren was, bleek borstvoeding helemaal niet zo vanzelfsprekend te zijn. Ten minste voor mij niet. Bij de eerste keer aanleggen kreeg ik al bloedende kloven in mijn tepels. Ik bleef haar toch twee dagen aanleggen met tranen in mijn ogen. De kraamverzorgster zag dat ik het niet meer volhield en belde de verloskundige om advies. Ik mocht Kimora gaan bijvoeden en mocht gaan kolven in plaats van aanleggen. Op dat moment ging het dus mis. Ik kolfde netjes om de twee uur, maar de productie bleef laag. Ik kreeg steeds meer en meer stress. Na twee maanden en kolven en aanleggen was de productie nog steeds laag. Ik kolfde per keer misschien 10 cc als ik geluk had 20 cc. Ik kreeg zoveel verdriet en stress van het kolven dat ik met pijn in mijn hart besloten heb om te stoppen met borstvoeding.

Toen Kimora 3 maanden was kreeg ons kersverse gezinnetje goed nieuws: Kimora werd grote zus! Ik wist vanaf dat moment dat ik borstvoeding wilde geven aan mijn tweede en dat ik er alles aan zou doen om het te laten lukken! Ik ging veel informatie opzoeken over borstvoeding op het internet. Zo kwam ik een artikel tegen over het kolven tijdens de zwangerschap. Ik begon met 37 weken van mijn zwangerschap met de hand te kolven. Waarom ik dat ging doen? 1. Ik verwachtte een groot kind. Vaak is het zo dat grote baby’s bijvoedingen nodig hebben. 2. Borstvoeding moest deze keer slagen! Ik was zo bang voor een lage productie. Maar ik bleef positief.
Rinji werd een dag voor de verjaardag van zijn zus geboren. Ook deze keer was borstvoeding niet vanzelfsprekend. Ik kreeg weer tepelkloven en ook nog een borstontsteking. Maar in mijn achterhoofd bleef ik denken: “Shirley niet opgeven, jij bent een super mama, jij kan dit!” Met tranen in mijn ogen bleef ik Rinji voeden. Al snel genazen de kloven en na een week was de pijn zo goed als weg. En nu genieten we nog steeds van de borstvoeding, waar we ook zijn. En zelfs zijn grote zus krijgt af en toe ook een slokje!

Ik was laatst in de Thaise ambassade en Rinji kreeg trek. Toen merkte ik dat openbaar voeden niet echt geaccepteerd is in onze cultuur. Zodra ik had aangelegd kwam er iemand naar me toe om me een privé ruimte aan te bieden. Ook waarschuwde ze me dat ik recht voor de beveiligingscamera’s zat. Natuurlijk konden ze me niet wegsturen, maar ze vond het wel vreemd dat ik liever in de wachtruimte bleef zitten. Daarna deed ik een klein onderzoek over buitenshuis borstvoeding geven in Thailand. Veel moeders in Thailand geven borstvoeding. Vooral op het platteland is dat echt vanzelfsprekend. Het is daar ook heel normaal om buitenshuis borstvoeding te geven. Kunstvoeding aanschaffen gaat bijna niet en een kolfapparaat om de melk af te kolven om buitenhuis te kunnen geven is al helemaal niet te krijgen.
Daarentegen is het in de grote steden, zoals Bangkok heel anders. Ook daar geven de meeste moeders borstvoeding, maar ze vinden het vanzelfsprekend om voordat ze naar buiten gaan wat melk af te kolven en buitenshuis de fles te geven. Ik denk dat dit beeld, dat het normaal is om eerst te kolven voordat je uit huis gaat met de baby, gecreëerd wordt door de media. En ik denk ook dat het deels te maken heeft met de verlegenheid van de moeders. Vaak wordt het door de omgeving niet geaccepteerd en als ‘abnormaal’ gezien om buitenshuis te voeden. Ik ging vroeger elk jaar op vakantie in Thailand. Ik heb in al die jaren nog nooit een voedende moeder gezien.

Ook borstvoeding in Thailand moet genormaliseerd worden. Helaas hebben ze daar nog niemand die het voor deze moeders opneemt. Niemand om hun te vertellen dat het normaal is om buitenshuis borstvoeding te geven. Deze moeders weten niet beter. Gelukkig hebben wij in Nederland wel vrouwen die voor ons vechten. Wij zijn sterke vrouwen, wij steunen elkaar en we blijven voor elkaar en voor ons rechten opkomen!

shirley

Bekijk ook

Borstvoeding na een jaar

Hoe het mislukte en toch weer lukte.

Shirley, moeder van Kimora (2) en Rinji (1) vertelt hier het borstvoedingsverhaal van haar oudste. …