Nieuws
Home - Blog - Vier borsten

Vier borsten

Gastblogger Wendy van Wijk – 21-08-2015

Toen er 4 borsten waren, en geen kinderen waren er al vragen: “Wie,hoe en wanneer?” En dan heb ik het over het ‘krijgen’ van kinderen. Niet over borstvoeding, dat was iets wat vast stond voor mij. 2 van deze borsten zijn van mij, de andere van mijn vrouw. Waar ik mee getrouwd ben. Want dat kan in Nederland. Daar ligt soms een taboe op, net als op het geven van borstvoeding in het openbaar, en toch zou het beiden ondertussen wel normaal en geaccepteerd mogen zijn.

blogB

Terug naar de borsten. Zwanger worden, borstvoeding, dragen en samen slapen zijn echt dingen die bij mij passen. Dat is een soort oergevoel… dus dat ik zwanger werd was het logische gevolg. Uiteraard gepland, ongelukjes zitten bij ons zelfs niet in kleine hoekjes 😉 Toen ik zwanger was van onze 1e woonden we een borstvoedingscursus bij. “Nee, ze is niet mijn zus, niet ‘een’ vriendin… we zijn inderdaad samen.” Blijft verwarrend voor mensen die een man en een vrouw verwachtten uiteraard. Afkoppelen, het bewaren van melk, de c greep en verschillende houdingen vlogen ons om te oren. Soms wisselden we even een blik… en zij grinnikt en fluistert: “jij liever dan ik”.

Na de geboorte verbleef ik in het ziekenhuis vanwege de reflux van onze dochter. De vrouw in het bed naast ons bestudeert ons stilzwijgend. Na 2 dagen kan ze zich niet langer bedwingen: “Hoe doen jullie dat toch, hoe kan jij borstvoeding geven als zij (wijst naar mijn vrouw) haar gedragen heeft?” Ik lach hardop. En leg haar uit, dat hoewel het mogelijk is zonder een baby gedragen te hebben te kunnen voeden dat ik toch echt 4 weken daarvoor bevallen ben. Ik neem het op als compliment, al vermoed ik dat mijn vrouw het niet grappig vind als ik vertel dat mijn buurvrouw dacht dat zij net bevallen was.

1.5 jaar heb ik onze oudste gevoed. Ondertussen is ze uitgegroeid tot een prachtig meisje met dito krullen. Net als haar moeder. Ik heb geen krullen, dus de verbazing is dan ook groot voor velen als ik begin over de periode dat ik haar gevoed heb, alsof ik Chinees praat. Onze dochter noemt mij soms haar ‘buikenmama’. En 10 maanden geleden is uit diezelfde buik haar broertje geboren. Nu voel ik de vraag al opkomen “2 vrouwen.. dan kun je mooi afwisselen/ieder 1 keer de ervaring ect.” Mijn vrouw voelt zich net zoveel moeder, en meest belangrijk, haar Surinaamse afkomst deelt ze met onze kinderen, dankzij de donor. Zo ‘lijken’ onze kindjes dus op mijn vrouw.

Inmiddels voed ik onze zoon alweer 10mnd op verzoek. Soms word ik gebeld door mijn vrouw als ik in de supermarkt sta. “Schat, kunnen je borsten naar huis komen onze zoon heeft ze nodig.” En is onze dochter zo gewend aan het fenomeen borstvoeding dat ze haar pop aanlegt bij zichzelf en vraagt of ik niet wat tovermelk voor haar wil kolven.

De blikken in het openbaar zijn wel mooi af en toe. Wanneer mijn vrouw een tijd met onze zoon op haar arm loopt, en ik hem dan aanleg. Dan zie je ze denken. Hoe zit dat toch? Soms moeten we bijsturen. Zoals de verpleegkundige die maar niet snapte dat mijn man ons niet kwam ophalen. Of mensen die maar blijven vragen wie de vader is.
Of het feit dat ze niet snappen dat een lesbische moeder ook gewoon borstvoeding kan geven.

Daarom om af te sluiten, een paar wijze woorden van mijn dochter van 4: “jouw borsten zijn voor de melk en de borsten van mama zijn om mee te spelen en in een bikini te stoppen.” Dat is duidelijk dus.

blogA

 

Bekijk ook

Borstvoeding na een jaar

Hoe het mislukte en toch weer lukte.

Shirley, moeder van Kimora (2) en Rinji (1) vertelt hier het borstvoedingsverhaal van haar oudste. …