Nieuws
Home - Blog - Wondermiddel

Wondermiddel

Met drie kinderen is het bijna onvermijdelijk om af en toe op de huisartsenpost of bij de EHBO terecht te komen. Gelukkig hebben we nog niks echt ernstigs meegemaakt. Toen mijn oudste net kon lopen en een keer hard zijn hoofd stootte, leerde ik van mijn huisarts over de ‘melktest’. De melktest is heel simpel. Je laat je kindje aan de borst drinken. Lukt het? Dan is er (meestal) niks aan de hand. Om aan de borst te drinken moet een kindje alert zijn en je merkt meteen of alles nog goed zit en werkt in de mond. Deze test heeft mij heel vaak gerustgesteld. Ook is borstvoeding natuurlijk een makkelijke manier om een kindje te troosten en dat voelt voor mij altijd als een wondermiddel. Maar elk klein ongeluk is er al één te veel! En vorige week moest ik zelfs twee keer met mijn jongste zoon naar de dokter. Ai, mijn moederhart!

Dinsdagochtend kwam er een vriendinnetje bij ons spelen. De peutertjes zaten op de bank terwijl ik iets te drinken voor ze ging pakken. Vanuit de keuken zag ik dat mijn zoontje op de bank begon te springen. Dat doet hij heel vaak. Opeens viel hij eraf, dat gebeurt ook wel regelmatig, maar nu had ik net een tafeltje dichterbij gezet en daar viel hij op. Gescheurde wenkbrauw. Hij was erg overstuur en wilde niet naar de dokter. Het bloedde heftig en ik mocht er ook niet naar kijken. Ik wilde hem troosten aan de borst, maar voor het eerst weigerde hij. Zonder borstvoeding was het heel moeilijk om hem te troosten. We mochten gelijk komen bij de huisarts. Zijn wenkbrauw werd geplakt en het was zo gepiept. Ook nadat we weer thuis waren wilde hij niet bij me drinken. Al gauw was hij weer blij aan het spelen en had hij sowieso geen tijd om bij me te zitten. Tot het bedtijd was.

Donderdag hebben zijn broers altijd zwemles. Hij speelt dan altijd in de kantine. Er is niet echt iets voor kinderen, maar ze verzinnen altijd wel iets om de tijd mee door te komen. Opeens stootte hij zijn hoofd tegen de vensterbank. Het ging niet hard, maar het bloedde wel heel erg. De BHV’er van het zwembad stuurde ons, na het verbinden van zijn hoofd, toch maar door naar de EHBO. Mijn oudste zoon werd uit zijn les gehaald en hij kleedde zich snel aan. De hele weg naar het ziekenhuis huilde mijn zoontje dat hij niet naar de dokter wilde. Daar aangekomen moesten we wachten. Ik verwachtte dat hij weer niet bij me zou willen drinken, maar gelukkig wilde hij wel. Hij viel er zelfs van in slaap. Daardoor kon de arts rustig kijken. Een gat in zijn hoofd. Ook dit kon geplakt worden. Hij werd wakker toen ze bezig waren om zijn haar goed te doen en begon hard te huilen. De arts had ons zien zitten in de wachtkamer en stelde voor om hem weer aan te leggen. Dat vond ik heel verrassend. Ik ben blij met een arts die niet raar doet over borstvoeding geven aan een peuter. Hij bleef heel stil zitten en weer was het zo gepiept.

Nu hoop ik dat we voorlopig geen dokters meer zien! En voor kleine ongelukjes gebruik ik gewoon mijn eigen wondermiddel.

In de wachtkamer
In de wachtkamer

Bekijk ook

Borstvoeding na een jaar

Hoe het mislukte en toch weer lukte.

Shirley, moeder van Kimora (2) en Rinji (1) vertelt hier het borstvoedingsverhaal van haar oudste. …