Nieuws
Home - Blog - Zien voeden doet voeden

Zien voeden doet voeden

Tekst door Yael Haller – 5 juni 2015

Ik heb deze week zo iets leuks meegemaakt. Ik was op kraambezoek bij een buurvrouw uit de flat. Een paar maanden geleden kwam ze met haar man in onze flat wonen. Ze hebben een hondje dat een hekel aan kinderen heeft, dus het contact liep niet echt soepel. Elke keer dat we een praatje maakten begon het hondje angstig te blaffen en te piepen.

Een paar weken geleden kwam ik haar tegen toen ik zonder kinderen op pad liep. Ik zag dat ze zwanger was, al 8 maanden! We spraken af om een keer thee bij elkaar te drinken. Zij zonder hondje bij mij of ik zonder kinderen bij haar. Maar de tijd gaat snel en het kwam er niet van.

Op een dag zag ik opeens een auto van een kraambureau staan. En er hingen blauwe vlaggetjes voor de ramen! Eigenlijk wilde ik natuurlijk gelijk gaan kijken naar zo’n lief baby’tje. Ik vroeg me af hoe lang ik zou moeten wachten om bij iemand langs te gaan die je niet goed kent. Ik besloot gewoon te wachten tot ik ze zou tegenkomen.

Na twee weken kwam ik de buurman buiten tegen. Hij nodigde me uit om ’s avonds langs te komen. Ik kocht snel een cadeautje (een boekje van kikker en z’n vriendjes met knuffelkikker) en probeerde onze kinderen op tijd naar bed te brengen. Ik was bang dat ze vonden dat ik te laat op de avond kwam, maar dat was geen probleem.

Het stel komt uit Griekenland en spreekt nog niet zo goed Nederlands. Ze boden me thee en bonbons aan, veel lekkerder dan beschuit met muisjes! We keken naar hun zoontje dat lekker lag te slapen. De baby werd vrij snel wakker en wilde duidelijk MELK! Ik merkte dat ze een beetje zenuwachtig werd en ze probeerde hem te sussen. Dus ik vroeg of hij wilde drinken. Ja, ja, maar wachten, was haar antwoord. Oh, vind je het moeilijk dat ik er bij ben? Ja, bij ons niet normaal. Eh, zal ik een andere keer terugkomen? Nee, baby wachten zei ze heel stellig. Drink thee. Hier werd ik heel zenuwachtig van. Ik ben gewend aan voeden op verzoek en ik voelde me schuldig tegenover de baby, maar ik wilde ze ook niet beledigen door weg te gaan. De buurman schonk me zelfs nog bij. Ik vertelde dat Jonah ook bij mij drinkt en dat ik het echt niet raar vind om te zien, maar dat ik het ook niet erg vond om een andere keer terug te komen. Ze begreep het niet helemaal en de baby werd nog onrustiger.
Ik zag hun laptop liggen en liet ze de website van Melkpunt zien. We gingen langs een aantal foto’s en toen naar mijn foto. Kijk dat ben ik. Ze kreeg echt grote ogen en giechelde een beetje. Toen legde ze aan.

Ps. Het hondje vindt hun eigen baby gelukkig wel lief.

Poster7-kl-RGB

Bekijk ook

Borstvoeding na een jaar

Hoe het mislukte en toch weer lukte.

Shirley, moeder van Kimora (2) en Rinji (1) vertelt hier het borstvoedingsverhaal van haar oudste. …