Nieuws
Home - Blog - ‘Zo’n ‘groot’ kind aan de borst?’

‘Zo’n ‘groot’ kind aan de borst?’

Tekst door Anamaria Hofstra – 12 juni 2015

Ik was nog maar heel pril zwanger van ons eerste kindje, 6 weken geloof ik. We waren op visite bij vrienden van ons en keuvelden heel wat af over kinderen, opvoeding en ook borstvoeding. Mijn vriendin was net gestopt met voeden, haar kindje was 6 maanden. Ze voedde haar kindje werkelijk overal, geen schaamte, geen preutsheid, hup borst eruit en de baby lekker drinken. Wat bewonder ik haar nu. Ze vertelde me dat ze ontzettende spijt had dat ze gestopt was met voeden. Ze had zo graag haar kindje willen voeden tot ze 1 jaar was geweest, misschien zelfs 1,5!

Dat ik onze baby borstvoeding zou geven stond vast, maar voeden tot mijn kind 1 jaar was… of 1,5? Ik beantwoordde haar opmerking met een sullige ‘O’. Ik verwonderde me. Zo’n ‘groot’ kind aan de borst, eet en drinkt dat kind dan geen ander voedsel? Ze loopt dan misschien al… zal ze dan naar haar moeder gaan en zo in het openbaar haar shirt naar beneden trekken voor een slokje melk? Ik heb het nooit hardop uitgesproken maar deze gedachten gingen wel door mijn hoofd.

Ondertussen voed ik mijn zoontje ruim 1,5 jaar, bijna overal. En ja hij heeft ook een periode gehad dat hij mijn shirt woest naar beneden sjorde voor een slokje. Bijna overal ja, want hoewel ik er nu helemaal niet meer van op kijk dat een 1+er ook bij zijn/haar moeder drinkt, heb ik een onzekere periode gehad waarbij ik me toch naar voelde door opmerkingen uit mijn omgeving.
Elke keer de vraag of hij nou nog steeds aan de borst dronk, dat ik wel zou stoppen zodra hij tanden zou krijgen want dan!!! Poeh hey.. Borstvoeding geven aan een jonge baby vinden de meeste mensen heel normaal. Maar borstvoeding aan een ouder kind, en dan ook nog buitenshuis? Dat is een stuk minder sociaal geaccepteerd.

Enerzijds begrijp ik de mensen die vragen wanneer ik ga stoppen wel. Langvoeden is niet iets dat je veel in het dagelijks beeld tegen komt. In mijn omgeving niet in ieder geval. Ik zie überhaupt weinig borstvoedende moeders in het ‘wild’. En vaak proberen omstanders met gebrek aan kennis iets luchtigs/grappigs te zeggen, zonder te beseffen dat bepaalde opmerkingen een druk op je kunnen leggen. Of een vervelend gevoel geven.

Mijn kijk op borstvoeding is in de afgelopen 1,5 jaar enorm veranderd. Ik heb onwijs veel geleerd van de pittige discussies tijdens onze Melkpuntmeetings, de wijze woorden en andere kijk op bepaalde borstvoedingsonderwerpen van 100den vrouwen in de borstvoedingsgroepen op Facebook en alle informatie van andere borstvoedingsorganisaties op internet. Ik ben blij dat ik destijds tijdens het bezoek aan onze vrienden, mijn mond niet heb opengetrokken. Wel heb ik een klein beetje spijt dat ik niet heb doorgevraagd om een beter beeld te vormen waarom ze spijt had.

Maar kijk mij nu eens, ik heb het allemaal zelf mogen ervaren. Van geklungel met een hydrofiel omdat ik bang was dat mensen aanstoot zouden nemen aan mijn stukje ontblote huid tot een TSR-fontein omdat mijn baby te vroeg los liet. Ik heb het geluk gehad dat ik vanaf het begin de juiste mensen om me heen heb gehad. Een lieve man, lieve vriendinnen en geweldige zorgverleners. Steun en bemoedigende woorden op de momenten dat ik het nodig had. En dat gun ik iedere kersverse moeder. Zodat we niet meer bang hoeven zijn voor de sociale druk.

Yael schreef vorige week ‘Zien voeden doet voeden’. Als je het niet ziet wordt het nooit normaal.

 

IMG-20140321-WA0008_1
Mijn eerste keer buitenshuis voeden, lekker klungelen met een hydrofiele doek. Deze was al helemaal naar beneden gezakt en had verder dus ook geen functie behalve mij een ‘goed gevoel’ geven. 😛
 

 

 

 

Bekijk ook

Borstvoeding na een jaar

Hoe het mislukte en toch weer lukte.

Shirley, moeder van Kimora (2) en Rinji (1) vertelt hier het borstvoedingsverhaal van haar oudste. …