Nieuws
Home - Blog - Zon, zee, zand……en zuipen ;)

Zon, zee, zand……en zuipen ;)

Tekst door Hilde Wiegel – 26 juni 2015

 

Het strandseizoen is weer geopend…

Voordat ik moeder werd betekende dit, ‘hele dagen op het strand vertoeven’.

Topless zonnen, beachball spelen in zee, biertjes ‘zuipen’ en vooral genieten van het wonen in (de buurt van) Scheveningen.

De afgelopen paar jaar zag het strandseizoen er echter heel anders uit voor mij.

Zomer 2012 was ik kroegeigenaresse…weinig kans dat ik tijd had voor het strand. Zomer 2013 was ik zwanger en panisch voor een zwangerschapsmasker. Zomer 2014 was mijn zoon een paar maandjes oud en was écht relaxen op het strand ver te zoeken….

Maar nu, dit strandseizoen, voorjaar/zomer 2015 ben ik weer helemaal back on track!

Ik ben sinds een jaar ongeveer ‘lid’ van een speelgroepje. Een (groeiende) groep gelijkgestemde moeders met kindjes die elkaar treffen op de woensdagen met steeds iemand anders van ons als gastvrouw.

Nu het strandseizoen begonnen is zijn we steeds vaker met de hele bende op het strand te vinden. We communiceren met elkaar via een besloten groep op FB en zo zijn we eigenlijk altijd op de hoogte wie waar wanneer te vinden is. En dat niet alleen op de woensdagen maar nu ook de vrijdagen, en de maandagen, en de donderdagen en wie weet welke dagen er nog bijkomen.

Wat een feest! Kleedjes mee, speeltjes mee, diverse versnaperingen ingepakt, zonnebrand factor 50, zonnehoedjes en ready to go!

Eenmaal gesetteld op een lekker plekje uit de wind wordt de groep steeds groter en we hebben bekijks.

Vooral de eerste twee keer viel het me op dat om ons heen liggende mensen, al dan niet met kinderen, er wat van opkeken. De gedachten erbij kunnen we wel te raden laten maar dat we opvallen is een feit. Kindjes, bijna allemaal de 6 mnd al(lang) gepasseerd, die moe worden en massaal in draagdoeken/-zakken gehesen worden nadat ze uitgebreid hebben gedronken aan moeders borst.

Ieder moment van het samenzijn ligt of zit er wel een van onze lieve zuiplapjes te drinken. Soms een aantal tegelijk en kennelijk een waar schouwspel.

Ik realiseer me hoe zeker ik me voel en hoe veilig. Geen seconde maak ik me druk over het moment dat mijn kind bij me wil komen drinken en wat de omgeving ervan vindt. En het voelt alsof de rest van de groep dit ook zo ervaart. Samen staan we sterk. We nemen voorbeeld aan elkaar, geven elkaar tips en adviezen op alle gebieden van het natuurlijk ouderschap en eigenlijk geven we elkaar steeds weer een ontzettende boost over hoe we het doen.

Het maakt me als moeder ontzettend sterk en zelfverzekerd en het voelt retegoed om onderdeel te zijn van zo’n groep. Alsof het zo bedoeld is en dat is natuurlijk ook zo. We zijn tenslotte kuddedieren en dat voel je.

Het geeft voeden buitenshuis een andere dimensie. Eentje waarin het niets uitmaakt en je je niet zo kwetsbaar hoeft te voelen. Als ik ergens ben zonder ‘mijn groep’ en mijn zoon wil drinken voel ik me dat wel, kwetsbaar. Ik voed wel gewoon natuurlijk maar m’n schild heb ik niet bij me.

Ik koester mijn kudde, ben er heel erg blij mee en zou ’t voor geen goud meer willen missen. Ik raad het iedereen aan…..

  

Bekijk ook

Borstvoeding na een jaar

Hoe het mislukte en toch weer lukte.

Shirley, moeder van Kimora (2) en Rinji (1) vertelt hier het borstvoedingsverhaal van haar oudste. …